The Great Wall and more

De derde dag in Peking stond een bezoek aan de Muur en de Lamatempel op ons programma. Het was al snel duidelijk dat het die dag een ‘bad-air day’ zou worden. In Belgie zou je het een mistige ochtend noemen, maar  wanneer die ‘mist’ alleen maar erger wordt met het voorbijgaan van de uren en je om 17 uur hoog aan de hemel een ware avondrode zon ziet staan, besef je dat het geen onschuldige H2O partikkeltjes zijn die in de lucht hangen.

Voor de Muur hadden we gekozen om naar het plaatsje Mutianyu te gaan – ongeveer 2 uur rijden van Peking, omdat dat volgens onze Trotter iets mooier, en vooral ook iets rustiger was dan Badaling. Het ligt ook wat verder van Peking dan Badaling, waardoor de meeste Chinezen kiezen voor Badaling om de Muur te bezoeken. Onderweg brachten we op aanraden van de gids nog een bezoek aan een ‘Jade-museum’ – zeg maar een fabriek , waar we na 20 minuten inleiding werden begeleid naar een aankoop. Maar zelfs de uitzonderlijke korting van de dag kon ons niet overhalen om in onze buidel te tasten.  Op eigen risico hebben we dus neen gezegd tegen jade-voorwerpen die voor geluk, geld, gezondheid en wat nog meer zorgen. Als dat maar goed komt…

The Great Wall werd zoveel mogelijk via de hoogste punten van de heuvels gebouwd, dit geeft het beste zicht voor de bewakers en biedt nog wat extra bescherming. Eens aangekomen aan de voet van deze  ‘bergen’ wachtte ons een korte, maar stevige kuitenbijter naar het begin van de kabellift. Langs de weg de gewoonlijke tientallen verkoopkraampjes met Chinese prullaria. In wat gedroogd fruit hadden we wel zin, de afzetterij hebben we met wat moeite tot een minimum kunnen beperken. De kabelbaan bracht ons dan naar boven, tot net onder de Muur.  Je kan de volledige tocht ook te voet afleggen, maar daarvoor moet je wel heel gek zijn.

De Muur was absoluut wat we ervan verwachtten, kronkelend op de heuvelkam, zo ver als je kon zien. Op zich is de Muur niet speciaal om zijn ouderdom – de huidige Muur dateert van de 15de eeuw – maar wel om zijn uitzonderlijke lengte (6000 km) en zijn locatie. Toegegeven, de eeuwige mist (“kuch” smog) gaf het geheel nog meer karakter.

De Lamatempel in Peking was het laatste wapenfeit van de dag. We kregen een snelcursus boedhisme, met de verschillende goden en hun koningen, een korte glimps van wat ons ook in Tibet nog staat te wachten. Opvallend genoeg waren het vooral jonge mensen die er hun geloof belijdden. Vandaag de dag tonen boedhisten hun geloof door het verbranden van drie wierook stokjes tijdens het buigen en bidden. Daarna worden ze in een grote vuurkorf gegooid om verder op te branden (allemaal op de verschillende pleinen voor de verschillende tempels. Dit doe je dan voor elke god die je (die dag) wilt aanspreken. Stinkend naar de wierook konden we aan het einde van de wandeling niet anders dan denken de ware oorzaak van het smogprobleem gevonden te hebben.

’s Avonds waagden we onze kans en gingen we op zoek naar het restaurant met de beste dumplings van Peking – op aanraden van de VRT-correspondent Tom Van de Weghe. Eens gezeten lazen we op de kaart: “Top ten restaurant of the world. One star Michelin.” Vooral Jolien keek even wat beter rond en voelde zich plots wel heel erg underdressed. De prijzen bleken echter best mee te vallen en ook de tafeldekking was niet wat je van een sterrenrestaurant in Belgie zou verwachten. We bleven dus braaf zitten en bestelden onze dumplings. Die waren HEERLIJK en ook de bediening was perfect. De rekening was vijf keer duurder dan deze van de vorige avonden, maar nog steeds meer dan 4 keer goedkoper dan wat je in Belgie zou betalen. Perfecte afsluiter van Peking, I say.

Info:

Chinese muur: Te bezichten vanop verschillende punten. Wij deden Mutianyu en hebben daar geen spijt van. Redelijk druk, maar goed te doen. Verwacht niet teveel foto’s te kunnen trekken zonder toeristen, wat eigenlijk tot nu voor elke trekpleister in China geldt.

Lamatempel: Grootst boeddhistisch complex in Peking. Prachtig domein, prachtige tempels. Op sommige momenten zou men een gebedsmoment van de monniken kunnen bijwonen (en ook effectief zelf deelnemen als we de gids goed begrepen hebben).

Din Tai Fung : Beste dumplings van Peking (so they say).  Lekker waren ze zonder twijfel, maar echt vergelijken kunnen we natuurlijk niet. Moderne inrichting, uitstekende bediening. Vindt de taxi chauffeur het niet, maan hem/haar dan aan het restaurant zelf te bellen voor een aanwijzingen (in het Chinees!), dit doen ze meestal ook uit eigen beweging.

Tip van de dag: Probeer steeds een telefoonnummer van je bestemming te bemachtigen. Hiermee zal de taxi je altijd weten af te zetten op de plaats waar je wil zijn.

Advertisements
Categories: China | Tags: , , | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: