Rust en Boeddha op 3600 meter hoogte.

Vanuit Xi’an vlogen we naar Lhasa, Tibet. Van 405 meter naar 3600 meter en dat voelden we. We kregen orders van de gids om de rest van de dag platte rust te nemen om zo snel mogelijk te wennen aan de hoogte. Ik denk dat we ons allemaal wel een beetje draaierig voelden, maar al bij al leek het best mee te vallen. Die avond gingen we nog op zoek naar eten in de stad en vonden we een gezellig familierestaurantje waar we onze eerste portie yakvlees naar binnen speelden.

De eerste ochtend stond de Jokhang tempel op het programma. Dit is een van de heiligste tempels van Tibet en trekt enorm veel gelovige bezoekers. We kwamen binnen in een aardsdonkere ruimte, volgestouwd met beelden van Buddha, typisch Boeddhistisch ingekleed met vlaggen en sjaals en een massa volk. Onze gids begon lekker gedetailleerd uit te leggen welke beelden we zagen en wat ze betekenen voor het boeddhistische geloof. Ondertussen brandde de yakboter en wierook verder op, terwijl gelovigen hun best deden om tussen al het volk door hun centjes bij de gewenste beelden achter te laten. Stilaan leek de zuurstof op te raken, of zo voelde het voor mij althans. Smachtend naar wat frisse lucht kon ik enkel mensen en brandende yakboter waarnemen. Na een drietal beelden waren we nog niet eens halfweg in de tempel, maar begon alles steeds meer te draaien. De hele toer zou ik nooit volhouden, dus gaf ik een teken dat het niet meer ging en zijn we door de massa heen gestormd, richting licht en frisse lucht. De hoogteziekte eiste dus toch zijn tol.

Jonge, biddende Tibetaan

Omdat in de namiddag het Potalapaleis op het programma stond, iets dat ik echt niet wou missen, maar waar serieus wat trappen bij horen, werd er besloten nog een paar uur naar de kamer te gaan om te rusten. De rust deed deugd en hoewel nog een beetje licht in het hoofd begonnen we toch aan de beklimming van het paleis. Dit paleis was zowel de woonst als het religieuze centrum van de Dalai Lama, tot hij vluchtte naar India. Je krijgt niet het volledige paleis te zien, maar wel een aantal belangrijke vertrekken zowel in het rode paleis (het religieuze gedeelte) als in het witte paleis (het residentiële gedeelte). Het uitzicht is er ook prachtig trouwens. Het Potalapaleis is enorm mooi vanbinnen, maar wekt toch vooral verbazing op door haar grootte en ligging. ’s Nachts wordt het dan nog eens prachtig verlicht en krijg je een klank- en waterspektakel op het plein ervoor. Erg indrukwekkend.

Potalapaleis tegen de flanken van de Himalaya

Potala by night

De rest van de dagen die we doorbrachten in Tibet bezochten we nog een klooster (Drepung), het zomerpaleis van de Dalai Lama en ten slotte nog een klooster (Serta). In dit laatste klooster krijg je de  mogelijkheid om debatterende monniken gade te slaan. Elke dag van de week, behalve op zondag, debatteren de monniken van 15u tot 17u. Per twee, waarbij de ene de vragen stelt en de andere zo goed mogelijk probeert te antwoorden. Op het moment dat de vraag gesteld wordt, slaat de monnik hard in zijn handen, liefst met zoveel mogelijk vertoon. Dit zou hen helpen de vraag en het antwoord langer te onthouden. De monniken kunnen door het afleggen van examens naar een hoger niveau in de orde klimmen. Erg boeiend schouwspel, maar ook erg toeristisch.

Debatterende monniken in het Seraklooster

Na een aantal drukke dagen, in drukke Chinese steden, vormde Lhasa een welgekomen rustmoment. Hoewel er nog steeds best veel volk rondliep, vonden we de mensen er beduidend vriendelijker en rustiger. De lucht was er volledig zuiver in tegenstelling tot de smoglucht die we de laatste dagen gedwongen werden in te ademen. Ten slotte was de omgeving er zalig rustgevend, volledig omgeven door het Himalaya-gebergte, met op de laatste dag een dun laagje sneeuw erop. Heerlijk! Het deed pijn om opnieuw te vertrekken, maar met het karstgebergte van Guilin op de planning waren we al snel klaar voor een volgende hoogtepunt van de reis.

Lhasa

De daken van Lhasa

Tip: Onderschat de hoogte waarop Lhasa ligt niet. Voldoende rust en tijd om te acclimatiseren zijn echt wel nodig. Voor de één al meer dan voor de ander.

Advertisements
Categories: China | Tags: | 1 Comment

Post navigation

One thought on “Rust en Boeddha op 3600 meter hoogte.

  1. debrun fred

    dag Jolien en christofhe,

    Lijkt me daar toch een hele belevenis te zijn,je moet er blijkbaat heel wat voor over hebben.Maar is een uniek iets zoveel is zeker..
    Genieten jullie er maar van se.

    groetjes fred

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: