Sucre – sweet sugar treat

Na Uyuni en Potosí was het tijd voor Sucre, vroegere hoofdstad en “Ciudad Blanca”, genoemd naar de witte kleur van de huizen in het centrum van de stad – verplicht bij wet overigens. Wij gingen op zoek naar een leuk appartementje, en we vonden er één met een geweldig uitzicht over de stad. De zon op de heuvels ’s morgens, de lichtjes rondom ons ’s avonds – machtig!

Uitzicht van het appartement

en nog eentje..

De stad is overladen met jonge mensen vanuit het hele land die er komen studeren, en volledig in die traditie besloten we dan ook om zelf terug in de boeken te kruipen, Jolien een weekje Spaans, Christophe een week Quechua. We kozen ervoor om een week drie uur per dag les te nemen, een stoomcursus, zeg maar. Onze leerkrachten wisten ook heel veel te vertellen over de Boliviaanse cultuur en gewoontes (geloof me, er zaten verhalen tussen!), dus dat was ook mooi meegenomen. Langs de andere kant mochten we ook een Engelse les geven aan drie Boliviaanse studenten, die toch met enige moeite, maar met veel goesting “good morning” en “good bye” leerden gebruiken. Achteraf hoorden we dat ze enthousiast waren over Jolien haar teaching skills, leuk!

De rest van onze dagen sleten we tussen de witte muren van de stad, en de “Semana Santa” (heilige week) hier meemaken was ook een hele belevenis. De week is overladen met (Kerkelijke) activiteiten en voor een keer besloten we het hele boeltje toch eens van dichterbij te bekijken.
Op Witte Donderdag beklimmen de Sucrenaars de Churuquella, een heuvel aan de rand van de stad. De heuvel is voorzien van een steile weg naar de top (en een shortcut met trappen) in slakkenhuisvorm en langs de weg staan de staties van de kruisweg. De bedoeling is dat iedereen de berg opgaat donderdagavond, bij elk van de 12 staties bidt, en als het zoëven kan ook nog blijft slapen op de berg die nacht. En dat allemaal om de zonden te vergeven. Toegegeven, toen wij éénmaal terug beneden waren, waren onze zonden ook het laatst waar we aan dachten.
Op Goede Vrijdag was er een grote processie door de stad waarin verschilende beelden (Jezus aan het kruis, rouwende Maria’s) van de oudste kerk naar de kathedraal werden gedragen. En toen we ’s avonds in ons appartement zaten, kwam er vlak onder ons raam nog ééntje voorbij. De kruisen werden gedragen door kinderen, en andere kinderen verkleed als Romeinen, sloegen met een zweep op de lijdende Jezus. Samen met de nodige donkere muziek vonden we dit toch maar vreemd.
Stille zaterdag was er geen ziel te bekennen in de stad, en waren alle winkels dicht. Ook die dag wordt strikt nageleefd.
Op Zondag dan was alles weer open, en droeg iedereen zijn beste pak. Sommige kerken gaven wel tot 5 diensten per dag (maal 20 kerken in Sucre), en de Kerkmolen draaide op volle touren. We kwamen even in de verleiding om naar de mis te gaan om het allemaal eens te zien, maar besloten dan toch maar wat anders te doen.

Geheime plekken ontdekken op het dak van de San Felipe Neri bijvoorbeeld! We kregen de sleutel van het dakterras, en keken verwonderd naar de heuvels, de witte straten, de Churuquella – heel Sucre lag aan onze voeten! En toen hadden we nog niet ontdekt dat ons sleuteltje ook paste op een deurtje dat uitgaf op de koepel van de kerk – so that’s how God feels sitting up there!

de sleutel past !

kijken door Gods ogen..

Of een jugo of een fruitsla gaan eten op de Mercado Central – onze dagelijkse suikerboost! De centrale markt is dé plek om wat uit te rusten met een gigantische fruitsla van iets minder dan 1 euro, of een milkshake van een halve euro (met gratis refill – yapa in het quechua). We probeerden ook warme tojori, een drankje van witte maïs, aangelengd met melk (of water), dat heel hard deed denken aan rijstpap; en api, ook warm, van donkere maïs met vruchten, dat ons aan de veenbessensaus bij wild, maar dan zonder wild – wat vreemd dus.

Verder probeerden we de salteñas, empanadas gevuld met zéér lekkere, zoete, maar ook zéér lopende vulling. Een beetje de smos américain van hier – met andere woorden, morsen geblazen!

Dat was Sucre zowat. Tinkunakama!

Advertisements
Categories: Bolivia | Tags: , , , , | 1 Comment

Post navigation

One thought on “Sucre – sweet sugar treat

  1. conny

    het ziet er weer allemaal mooi uit, doe maar goed jullie best he (in de school)
    dikke kus van ons

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: